dinsdag, februari 24, 2004

chib-moco
Chib
Moco
CD


De Japanse Yukiko Chiba presenteert als Chib een kant van Japan die weinig van doen heeft met het noise extremisme van Merzbow of de raggende, experimentele postpunk van Melt Banana. Chib combineert akoestische gitaartokkels, cut up cello geluidjes en mijmerende vocalen met zelf verzamelde fieldrecordings. Ze neemt haar recorder overal mee naartoe en laat meer dan eens de record knop ingedrukt. Dat resulteert in een organische mengelmoes van speelse electro-akoestische mini soundscapes die pas gaan leven als je echt luistert.

Doe dat vanaf het begin want opener 'Chips' is een pareltje. Een pianomelodie leidt het nummer in, een cello draalt op de achtergrond waarna akoestische gitaarklanken de ruimte in zweven met op de achtergrond de nodige elektronische effecten. Colleen deed zoiets vorig jaar nog met Everybody Alive Wants Answers. Het lijkt er een klein beetje op. Geen overweldigende sfeer maar tere melancholie die effect heeft op een aandachtig luisterend oor. De samples die opduiken geven een indruk van het leven in een Japanse stad, soms onheilspellend dan weer speels, een voorbij scheurende motor wordt naadloos vermengd met knisperende parkgeluiden.

Een fijne mini cd dit, het wachten is op een full length, kijken of die ook zo kan boeien. Een goed begin is alvast het halve werk.