Waarom?

Nee hoor, al dacht ik voor eventjes dat ik het licht had gezien, Human After All is verre van elke utopie die sommigen er maar al te graag bij verzinnen. Het is statige robotrock, dansmuziek volgens de rockisme formule, al zijn de tracks pijnlijk uitgestrekt tot dansvloerlengtes. Als dit de heilige graal van dit 'dance'-jaar is dan is het niet bijster goed gesteld met de stroming. Vreemd genoeg maakt een rockgroep, Out Hud, een stomende dansplaat en maakt een, dancegroep, Daft Punk een statige robotrockplaat zonder diepte, zonder creativiteit (op de sissende electro van 'Steam Machine' na) en helaas met het oog op de trend die dance al geruime tijd in zijn macht heeft, de charme van de rocksong. Waarom? Waarom geen eigen weg, waarom de weg naar Rome opnieuw plaveien terwijl er zoveel andere richtingen mogelijk zijn die misschien een eigen identiteit kunnen waarborgen. Voor nu lijkt Vet Geluid me een karikatuur van wat dance kan en zou moeten zijn. Dat Daft Punk niet in staat is om een reactionair geluid te kunnen bieden demotiveert mijn drive om dance te herontdekken meer en meer.