De onverschrokken hype

Het leven is niet gemakkelijk voor het opkomende bandje dat net iets teveel lijkt op een ander bandje dat weer lijkt op een band van twintig jaar geleden. Te moeilijk? The Vines bijvoorbeeld. In het kielzog van The Strokes waren ze vorig jaar niet weg te slaan uit de Britse muziek (lees: hype) bladen. Anno 2003 zijn ze een illusie armer en misschien een klein zakcentje rijker.

De hypemachine draait op volle toeren. Zonder genade heeft ze al de nodige slachtoffers geëist. De hype wordt de ondergang van de creativiteit. De retro trend, die alweer voorbij is, heeft weinig verrassends voortgebracht. Je kan zeggen dat The Strokes lekker vlotte en hippe poppunk maken maar erg origineel is dat niet.

Een uitzondering in de retro trend is Black Rebel Motorcycle Club, die bewezen hebben dat ze een hoop meer in hun mars hebben dan pakkende en rammelende melodietjes uit hun gitaren wringen. Hun debuutalbum was een samensmelting van rock and roll, blues en shoegaze. Dan weer recht voor zijn raap dan weer dromerig en psychedelisch. Dit jaar maken ze een opvolger dat rechter voor zijn raap is dan een Hagenaar in zijn stamkroeg. B.R.M.C. is de hype ontstegen.

We kijken uit naar de opvolger van The Strokes' Is This It? die lang op zich laat wachten.
Nigel Godrich (Radiohead, Beck) is inmiddels al weggestuurd uit de Strokes studio vanwege een onjuiste chemie (lees: gebrek aan creativiteit en inspiratie).

De hype beweegt zich door de Britse muziekpers als een dikke smurrie. Niets wordt ontzien. Het talentvolle bandje wordt de nieuwe sensatie, kan niet voldoen aan de eisen van meer dan alleen dat NME medewerkertje en wordt vermorzelt door hun gebrek aan inzicht, creativiteit en wilskracht. Op deze manier worden broedgronden van talent lang voor ze bruikbaar zijn, omgespit en overhoop gehaald.

Na gebruik weggooien.