rustig roterend
Joshua Treble - Five Points Fincastle / Christophe Bailleu - Cosmet Nihil
Ambient glitch speelt een rol in mijn leven zoals postrock dat ook doet. Je kan me er altijd wakker voor maken. Nou ja, dat gaat misschien te ver. Je kan me eigenlijk nergens wakker voor maken. Probeer het maar eens, dat kan je je kop kosten. Maar goed, Joshua Treble (aka Tony Boggs) kan mij wel boeien met zijn episch, ruisende soundscapes. Fennesz, Tim Hecker, Oval. Dat werk.
Luister naar Christophe Bailleau:
4
7
Keane - Hopes and Fears
Ik had gezworen niet meer te vallen voor die formule. Melancholische stem, mooie pianoakkoorden en klasse melodieën. Nu ik dit opschrijf denk ik: pff, waarom? Keane doet het ook weer volgens de britpopformule. Ik word weer gegrepen. Wat maakt het uit wanneer ik het over drie weken alweer zat ben. Niks toch, gewoon genieten zolang het kan.
Wiley - Threddin' On Thin Ice
Beter dan Dizzee's debuut. Dat komt waarschijnlijk doordat het iets toegankelijker is, poppier. Wiley's stem kan ik beter lijen, + punt.
Stafraen Hakon - I Astandi Rjupunnar
Wederom serene pracht uit IJsland. Lees het hier
zwaar roterend
Animal Collective - Sung Tongs
Vaarwel chaos, welkom harmonie. Animal Collective is te vinden op het strand, ze zingen zachtjes samen, gitaar in de ene hand, sambaballen en trommels in de andere. Ik vind het wel lekker, even die rust. Ik ben nu al benieuwd hoe het volgende album gaat klinken.
Mono - Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined
Nieuwe Mono, erg lekker. De melodieeën zijn beeldschoon, EiTS niveau. Spannend en explosief.
Deathprod - Morals & Dogma
IJzige ambientsferen, Deathprod is een onbekende voor me. Tips zijn welkom.
Timesbold - Eye Eye
Alleen het openingsnummer, 'Bone Song', maakt dit al een superplaat. De rest, dat net een tikje minder is, is nog steeds erg goed.
kwartje op zijn kant
Devendra Banhart - Rejoicing in the Hands [echt kut was mijn eerste oordeel, na meer luisterbeurten openbaart zich toch iets. Wat weet ik nog niet precies.]
Black Dice - Creature Comforts [ik geef het nog niet op, in eerste instantie was het gebrek aan power op drums een grote teleurstelling, de teleurstelling teboven lonkt er toch iets moois]
prut
Beta Band - Heroes to Zeroes [nooit echt gevoeld]
Ratatat - Ratatat [ik snap die positieve recensies niet, wat ik hoor is Daft Punk, gedver en dan ook nog slecht uitgevoerd, met echte gitaren. En hiphop skits]
Joshua Treble - Five Points Fincastle / Christophe Bailleu - Cosmet Nihil
Ambient glitch speelt een rol in mijn leven zoals postrock dat ook doet. Je kan me er altijd wakker voor maken. Nou ja, dat gaat misschien te ver. Je kan me eigenlijk nergens wakker voor maken. Probeer het maar eens, dat kan je je kop kosten. Maar goed, Joshua Treble (aka Tony Boggs) kan mij wel boeien met zijn episch, ruisende soundscapes. Fennesz, Tim Hecker, Oval. Dat werk.
Luister naar Christophe Bailleau:
4
7
Keane - Hopes and Fears
Ik had gezworen niet meer te vallen voor die formule. Melancholische stem, mooie pianoakkoorden en klasse melodieën. Nu ik dit opschrijf denk ik: pff, waarom? Keane doet het ook weer volgens de britpopformule. Ik word weer gegrepen. Wat maakt het uit wanneer ik het over drie weken alweer zat ben. Niks toch, gewoon genieten zolang het kan.
Wiley - Threddin' On Thin Ice
Beter dan Dizzee's debuut. Dat komt waarschijnlijk doordat het iets toegankelijker is, poppier. Wiley's stem kan ik beter lijen, + punt.
Stafraen Hakon - I Astandi Rjupunnar
Wederom serene pracht uit IJsland. Lees het hier
zwaar roterend
Animal Collective - Sung Tongs
Vaarwel chaos, welkom harmonie. Animal Collective is te vinden op het strand, ze zingen zachtjes samen, gitaar in de ene hand, sambaballen en trommels in de andere. Ik vind het wel lekker, even die rust. Ik ben nu al benieuwd hoe het volgende album gaat klinken.
Mono - Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined
Nieuwe Mono, erg lekker. De melodieeën zijn beeldschoon, EiTS niveau. Spannend en explosief.
Deathprod - Morals & Dogma
IJzige ambientsferen, Deathprod is een onbekende voor me. Tips zijn welkom.
Timesbold - Eye Eye
Alleen het openingsnummer, 'Bone Song', maakt dit al een superplaat. De rest, dat net een tikje minder is, is nog steeds erg goed.
kwartje op zijn kant
Devendra Banhart - Rejoicing in the Hands [echt kut was mijn eerste oordeel, na meer luisterbeurten openbaart zich toch iets. Wat weet ik nog niet precies.]
Black Dice - Creature Comforts [ik geef het nog niet op, in eerste instantie was het gebrek aan power op drums een grote teleurstelling, de teleurstelling teboven lonkt er toch iets moois]
prut
Beta Band - Heroes to Zeroes [nooit echt gevoeld]
Ratatat - Ratatat [ik snap die positieve recensies niet, wat ik hoor is Daft Punk, gedver en dan ook nog slecht uitgevoerd, met echte gitaren. En hiphop skits]

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home