De utopie verwezenlijkt
Kurt Ralske, voorman, artistiek leider en creatief brein van eenmansband Ultra Vivid Scene. Een obscuur, lang vergeten avantpop bandje dat in Blissed Out: The Raptures of Rock van Simon Reynolds een korte aantekening krijgt. Interessant genoeg wel een die mij erg aanspreekt. Ralske is een kunstenaar, een dromer, iemand die mysterieuze ideeën combineert met muziek. Vaak resulteert dat niet in een sprekend voorbeeld van die ideeën maar blijft het hangen in een soort 'meta-pop' ('pop om pop') zoals Reynolds het benoemd. Ralske's muzikale utopie is een bevlogen sprong in het diepe. Het scheppen van en je geven aan een onbekend, nieuw geluid zonder erover na te denken.
Reynolds: "Kurt wil pure pop en pure klanken combineren. Als je Liedjes schrijft en uitbeeldt hoort daar tegenwoordig een bepaalde mate van poseren bij, 'iconen' scheppen en die laten spreken. Dat kan goed uitgevoerd worden (Prince, Nick Cave, Jesus & Mary Chain) of slecht (Transvision Vamp). Maar er is ook een dat buiten dat iconengebied gesitueerd is. Kurt wil muziek maken die het post-moderne (pop) en het post-postmoderne (het abstracte van 'noise') combineert."
Meteen dacht ik aan Fennesz. De Oostenrijker die gitaarmelodieën door zijn iMac laat afbreken en morpheren in wonderbaarlijke klanksculpturen. Nieuwe geluiden worden puur en naakt de wereld in gekatapulteerd. De bevlogenheid van Fennesz en de baanbrekende Oostenrijkse experimentele muziekcultuur stimuleren sprongen in het diepe en beiden mogelijkheden om Kurt Ralske's utopie waarheid te laten worden.
Iemand die nog dichter bij Ralske's utopie in de buurt komt is het 17-jarige talent Khonnor. Opgegroeid met jaren negentig dance, pop en misschien wel stiekem beïnvloedt door vader's muziek. Mark Hollis, David Sylvian maar ook meer recente liedjesschrijvers als Bright Eyes en Elliot Smith. Popmuziek, in de brede zin. Gevoelens inbegrepen. Het postmoderne aspect.
Daarnaast is het post-postmoderne deel (abstractie) in Khonnor's muziek vertegenwoordigt door talloze glitches en dikke muren opgebouwd uit ruis en gruis. Fennesz is een onbetwistbare invloed. Khonnor combineert abstractie met popgevoeligheid. Onverwachte geluiden, in de vorm van clicks 'n' cuts en glitches, scheppen een nieuw universum waarin de gevoelige popliedjes naakt rondwaren. Het diepe in. Ralske's utopie. Khonnor is de naam. Check zijn album Handwriting.
Kurt Ralske, voorman, artistiek leider en creatief brein van eenmansband Ultra Vivid Scene. Een obscuur, lang vergeten avantpop bandje dat in Blissed Out: The Raptures of Rock van Simon Reynolds een korte aantekening krijgt. Interessant genoeg wel een die mij erg aanspreekt. Ralske is een kunstenaar, een dromer, iemand die mysterieuze ideeën combineert met muziek. Vaak resulteert dat niet in een sprekend voorbeeld van die ideeën maar blijft het hangen in een soort 'meta-pop' ('pop om pop') zoals Reynolds het benoemd. Ralske's muzikale utopie is een bevlogen sprong in het diepe. Het scheppen van en je geven aan een onbekend, nieuw geluid zonder erover na te denken.
Reynolds: "Kurt wil pure pop en pure klanken combineren. Als je Liedjes schrijft en uitbeeldt hoort daar tegenwoordig een bepaalde mate van poseren bij, 'iconen' scheppen en die laten spreken. Dat kan goed uitgevoerd worden (Prince, Nick Cave, Jesus & Mary Chain) of slecht (Transvision Vamp). Maar er is ook een dat buiten dat iconengebied gesitueerd is. Kurt wil muziek maken die het post-moderne (pop) en het post-postmoderne (het abstracte van 'noise') combineert."
Meteen dacht ik aan Fennesz. De Oostenrijker die gitaarmelodieën door zijn iMac laat afbreken en morpheren in wonderbaarlijke klanksculpturen. Nieuwe geluiden worden puur en naakt de wereld in gekatapulteerd. De bevlogenheid van Fennesz en de baanbrekende Oostenrijkse experimentele muziekcultuur stimuleren sprongen in het diepe en beiden mogelijkheden om Kurt Ralske's utopie waarheid te laten worden.
Iemand die nog dichter bij Ralske's utopie in de buurt komt is het 17-jarige talent Khonnor. Opgegroeid met jaren negentig dance, pop en misschien wel stiekem beïnvloedt door vader's muziek. Mark Hollis, David Sylvian maar ook meer recente liedjesschrijvers als Bright Eyes en Elliot Smith. Popmuziek, in de brede zin. Gevoelens inbegrepen. Het postmoderne aspect.
Daarnaast is het post-postmoderne deel (abstractie) in Khonnor's muziek vertegenwoordigt door talloze glitches en dikke muren opgebouwd uit ruis en gruis. Fennesz is een onbetwistbare invloed. Khonnor combineert abstractie met popgevoeligheid. Onverwachte geluiden, in de vorm van clicks 'n' cuts en glitches, scheppen een nieuw universum waarin de gevoelige popliedjes naakt rondwaren. Het diepe in. Ralske's utopie. Khonnor is de naam. Check zijn album Handwriting.
0 Comments:
Een reactie posten
<< Home