In De Stellingen
Ik wil (on)regelmatig eens wat stellingen droppen om de blog-interactiviteit te verhogen. Hetzij in de comments, hetzij op je eigen stekkie. Vooral gedachten die nog niet af maar wel (redelijk) interessant zijn.
Stelling I:
De opkomst en heerschappij van het internet is de teloorgang van muzikale progressie
Er is een record collection rockrevival gaande. De hypes van vandaag blikken zonder uitzondering terug op de jaren zestig (The Magic Numbers = The Small Faces meets The Mamas & The Papas gedeeld door Neil Young, The Thrills = Beach Boys meets Neil Young), zeventig (Bloc Party = Gang of Four meets The Cure, Maxïmo Park = The Jam meets Magazine), tachtig (B.R.M.C. = JAMC meets JAMC, Manual = Cocteau Twins meets Seefeel) , negentig (Kaiser Chiefs = Blur meets een natte handdoek, The Stills = Ride meets The House of Love minus The Smiths).
In Reynolds postpunkboek schrijft hij dat The Jesus & Mary Chain (JAMC) ooit het startsein gaf voor een record collection rockrevival, in plaats van vooruit te kijken en te pionieren, blikten zij terug zonder progressieve agenda. Stilstand in het meest positieve geval, regressie in het meest gebruikelijke. Ervoor waren platenmaatschappijen niet geïnteresseerd in het opnieuw uitbrengen van oude platen, ze haalden die platen eerder uit de collectie dan dat ze ze lieten bij persen. Het gevolg was dat muziek slechts onderhevig was aan de 'waan van de dag' en slechts door word of mouth was de geschiedenis van invloed. Vandaag de dag is het internet de primaire bron van informatie. Downloadprogramma's herbergen de meest obscure releases. Van Stockhausens Kontakten tot en met Chinese Bamboo Flute Music, elke invloed is te leren. Je zou een cursus invloeden leren kunnen geven. Als je dit dat en dit doet, dan behoor je in no time dat dit dat en dit genre en wordt je zo vergeleken met die en die band = status. Lui, goedkoop, downloaden, het zijn haast synoniemen en buiten de ontelbare voordelen is internet de grootste oorzaak van de muzikale regressie die heerst. Uitzonderingen bevestigen de regel. Trend of chronische aandoening?
BOE!
Ik wil (on)regelmatig eens wat stellingen droppen om de blog-interactiviteit te verhogen. Hetzij in de comments, hetzij op je eigen stekkie. Vooral gedachten die nog niet af maar wel (redelijk) interessant zijn.
Stelling I:
De opkomst en heerschappij van het internet is de teloorgang van muzikale progressie
Er is een record collection rockrevival gaande. De hypes van vandaag blikken zonder uitzondering terug op de jaren zestig (The Magic Numbers = The Small Faces meets The Mamas & The Papas gedeeld door Neil Young, The Thrills = Beach Boys meets Neil Young), zeventig (Bloc Party = Gang of Four meets The Cure, Maxïmo Park = The Jam meets Magazine), tachtig (B.R.M.C. = JAMC meets JAMC, Manual = Cocteau Twins meets Seefeel) , negentig (Kaiser Chiefs = Blur meets een natte handdoek, The Stills = Ride meets The House of Love minus The Smiths).
In Reynolds postpunkboek schrijft hij dat The Jesus & Mary Chain (JAMC) ooit het startsein gaf voor een record collection rockrevival, in plaats van vooruit te kijken en te pionieren, blikten zij terug zonder progressieve agenda. Stilstand in het meest positieve geval, regressie in het meest gebruikelijke. Ervoor waren platenmaatschappijen niet geïnteresseerd in het opnieuw uitbrengen van oude platen, ze haalden die platen eerder uit de collectie dan dat ze ze lieten bij persen. Het gevolg was dat muziek slechts onderhevig was aan de 'waan van de dag' en slechts door word of mouth was de geschiedenis van invloed. Vandaag de dag is het internet de primaire bron van informatie. Downloadprogramma's herbergen de meest obscure releases. Van Stockhausens Kontakten tot en met Chinese Bamboo Flute Music, elke invloed is te leren. Je zou een cursus invloeden leren kunnen geven. Als je dit dat en dit doet, dan behoor je in no time dat dit dat en dit genre en wordt je zo vergeleken met die en die band = status. Lui, goedkoop, downloaden, het zijn haast synoniemen en buiten de ontelbare voordelen is internet de grootste oorzaak van de muzikale regressie die heerst. Uitzonderingen bevestigen de regel. Trend of chronische aandoening?
BOE!
7 Comments:
Ha, als je muziek met rock gelijkstelt. ;)
Wat het eerder doet is de rol van de DJ als smaakmaker relativeren. Voorheen kreeg je op een avond allemaal nieuwe tracks te horen, nu kan je net zo hip zijn als de DJ en betaal je je niet scheel aan idioot dure 12-inches.
Wat dat bovenstaande weer voor de...zeg maar...culturele dynamiek betekent. Misschien drijft het DJs wel verder en verder op technisch niveau, gaan ze nog fantischer op zoek naar obscure shit om de "we-kennen-dit-al" brigade een poepie te laten ruiken. Misschien ook niet.
Niet wat het eerder doet, wat het ook doet. toch? en je hebt daar een punt ja, alle 12 inches zijn te downloaden inmiddels, maar je moet er nog steeds eerst achter komen welke je moet downloaden. als je even puur over het "prestige" vd DJ praat. Ook wel een interessante dynamiek is hoe de DJ en zijn volgers het succes van een plaat/12" bepalen
"maar je moet er nog steeds eerst achter komen welke je moet downloaden"
Dat regelen de bloggerati. ;) En de ideologie van het labelisme natuurlijk. :)
in dit geval zie ik de techniek enkel als middel. internet is (dus) niet de oorzaak van de retrotrend.
dat is overigens ook eenvoudig uit te leggen. tijdens de topdagen van de ontwikkeling van internet - ergens midden tot eind jaren negentig - ontwikkelde de muziek zich juist in duizelingwekkende snelheid.
nee, de trend tot retro en terugkijken heeft denk ik veel meer te maken met de toestand in de wereld: angst, economische malaise, doorgedraaid systeem dat de constructie van identiteit problematisch maakt. nu, de hyperrealiteit van nu is er niet een van vooruit kijken maar eentje van terugkijken.
het verandert wel weer. wees gerust. overigens is internet voor een grote groep vernieuwende muzikanten de manier om hun muziek bekend te maken of om samen te werken.
overigens denk ik dat de echte hippe dudsters hun nieuwe 12inches niet downloaden. want eigenlijk is het natuurlijk wel: als je iets op een blog leest is het alweer oud ;-)
th
Nou, zo lang 9 van de 10 keer die 12-inch zich eerder op je HD bevindt dan in de winkel ligt maak ik me weinig zorgen over wie er het hipste jongen of meisje van de klas is. Op discursief niveau bevinden zich hier de leiders. Kranten en tijdschriften zijn volgers.
Angst, recessie, het weer...het zegt allemaal geen hol over retro-aspect van een cultuur (In tegendeel zou ik haast zeggen: zie Detroit, Engeland eind jaren 70, NY in de jaren 80, erm...Europa nu.)
Tenzij je natuurlijk vindt dat bloggers over muziek moeten schrijven voordat hij ooit gemaakt is. ;)
omar hat recht, de hele postpunk dreef op een sfeer van angst en recessie, kiek ns wat daar uit voort kwam.
Een reactie posten
<< Home