gut gut!

Ik koop geen platen, heb geen platenspeler en gelukkig maar want het geld gaat zo ook wel op. Geen platen dus, des te meer cd's. En dat cd shoppen heeft mijn brein verdeeld in een aantal kampen, frustrerend? INDERDAAD! Vroegah, dus, ging ik naar Sounds met een vaag idee van wat ik wilde luisteren, niet kopen, eerst luisteren dan heeeel misschien kopen. Een uitje en wat het makkelijker maakte was dat ik het vroeger strikt bij één stijl hield. Dus er was een tijd dat ik rechtstreeks naar de kelder liep naar het heavy metal gedeelte, schuimend tussen de Cannibal Corpsen, Morbid Angels en Pantera's liep het water langs mijn lippen over de jewelcases. Had ik een stapel uitgezocht dan ging ik zitten op de barkruk en liet ik een voor een de schijfjes door die sympathieke langharige verkoper in het laatje glijden. Ik luisterde en genoot, op een goede dag durfde ik zelfs mee te knikken.

Zo ging het een tijdje later met hiphop en weer wat later met trance/techno. Easy does it. Vaak had ik een stapel van tien cd's op de toonbank liggen waar ik er geen een van kocht. Ik speurde aandachtig naar afkeurende blikken van de uiteindelijk altijd sympathieke maar enigszins norse verkopers. Die waren schaars en alleen met mijn uitbundige fantasie kon ik mezelf ervan overtuigen dat ik eigenlijk een oetlul was. Want dat deed ik vroeger graag, mezelf ervan overtuigen dat ik iets verkeerd deed. Lang verhaal, psychologisch best interessant maar nu even niet ;).Ik zat uren op die kruk om uiteindelijk sporadisch met één cd te vertrekken, vaak ook nog een tegenvallende want dat was een andere tic. Ik weigerde met iets thuis te komen dat iedereen al had, ik wilde iets nieuws en minder bekends. Ik wilde de ontdekker zijn, nu nog, pfft, vermoeiend ja. Maar nu is er soulseek en kun je eerst testen of je ontdekkingen de moeite waard zijn zonder er één cent aan uit te geven. Dat was toen niet en dus waren die minder bekende cd's die ik kocht uiteindelijk ook minder bekend om een reden: ze waren minder goed. Ik heb dus nog steeds een middelmatige collectie middelmatige hiphopalbums.

Enfin, fast forward naar het hier en nu. Omdat mijn muzieksmaak nu zo ontzettend gevarieerd is, deze week kwam daar blackmetal bij (sic), moet ik keuzes maken in de platenzaak en dat is hartverscheurend en komt uiteindelijk niet ten goede van mijn banksaldo. De kick van het platen kopen wint het toch meestal van mijn rationele denkvermogen.

kamp1: pop/mainstream/rock
Eerste halte. Klassiekers als Bowie, Echo & The Bunnymen, Cure e.v.a. lonken naar me naast de nieuwe moetjes als Bloc Party, Doves ea.

kamp2: country/folk/americana
Liefst zou ik alles van Bonnie 'Prince' Billy in een keer aanschaffen. Kan niet maar toch blader ik rusteloos door zijn vakje. Langs de tafel met aanbiedingen waar nog steeds de hele Nick Drake disco ligt te lonken. Sla ik meestal over dit gebied.

kamp3: indie/garage
De volgende stop, hier gaat het meeste tijd in zitten. Zorgvuldig raak ik elke cd aan. Ik stop bij vakjes waarvan ik het liefst alles zou willen meenemen. Low, Spacemen 3, The Fall, Bardo Pond etc etc. Ik stop er maar neem zelden iets mee. Cd's die ouder zijn dan twee jaar en nog steeds rond de 18 euro kosten blijven altijd liggen. Al koop ik ze graag het blijft meestal bij afgeprijsde oudjes of nieuwe klappers, dat zijn de dingen die in mijn tasje belanden.

kamp4: jazz
Als ik geteld had hoe vaak ik Ornette Coleman's Free Jazz in mijn handen heb gehad, voor 9,95. Twee handen minstens. Nog steeds niet in mijn kast. Hetzelfde geldt voor al die klassieke Miles platen die Bas me heeft aanbevolen.

kamp5: avantgarde/experimenteel
deze collectie is bij Sounds te statisch. Er ligt zelden iets nieuws of verrassends meer. Ik hoop altijd op Steve Reich's Music for 18 Musicians of iets van Alvin Lucier maar nimmer geluk. De moeite om ze te bestellen neem ik niet, ik wil iets meteen hebben. De Can reissues, volgende keer neem ik Ege Bamyasi mee, Tago Mago is in mijn bezit en hmmmmm mmmm mmmmm X 100!

kamp6: metal/doom/black/death/industrial/noise
een rondje extreem. Eerst langs de doom en stoner bakken. Vandaag zal daar High On Fire nog liggen. Ik moet eigenlijk op zijn minst één Darkthrone cd kopen (heb ik gedaan, ben namelijk net terug lol)....

kamp7: dance
Altijd ff checken of ze de ae albums nog niet in de uitverkoop hebben gedaan.

hier worstel ik dus geregeld mee, de gemiddelde score is drie albums/ronde. er moet dus gewikt, gewogen en gekozen worden. hemel of hel, you tell me.

[score van vandaag: M83 / Before the Dawn Heals Us en Darkthrone / Transilvanian Hunger. Applausje voor mezelf want onder het gemiddelde. Nu een pot bier open en tijd om te socialisen]