zondag, september 14, 2003

De verwachtingen zijn hooggespannen voor de binnenkort te verschijnen nieuwe albums van Do Make Say Think (Winter Hymn Country Hymn Secret Hymn, 7 oct.) en Explosions In The Sky (Earth Is Not A cold Dead Place, 20 oct.). Beide groepen hebben al twee magnifieke albums op hun naam staan. Albums die de verwachtingen voor de opvolgers alleen nog maar hoger maken. Hoe klonken die albums dan?


goodbye enemy airship the landlord is deadDo Make Say Think - Goodbye Enemy Airship The Landlord Is Dead

Het tweede album van DMST is een post rock genre op zich. De langzaam opgebouwde gitaar- en percussie stukken die moeiteloos hun weg vinden door een soort free jazz woud barsten langzaam maar zeker op een andere manier uit dan je zou verwachten. Rustig maar krachtig.



&yet&yetDo Make Say Think - &Yet &Yet

&Yet &Yet komt sneller op gang als zijn voorganger. Het gitaarspel klinkt urgenter en verfijnder. De onverwachte wendingen die Goodbye Enemy... zo verrassend maakten zijn grotendeels ingeruild voor zachte gitaarcomposities die een jazzy ondertoon nog nauwelijks laten doorschijnen. In vergelijking met labelgenoten Godspeed You! Black Emperor klinken de uiteindelijke climaxen positiever. Als Godspeed You! Black Emperor met Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven de soundtrack voor de ondergang van de Moeder Aarde levert, dan levert Do Make Say Think met &Yet &Yet de soundtrack voor de wederopbouw.




how strange innocenceExplosions In The Sky - How Strange, Innocence

De albums van Explosions In The Sky onderscheiden zich van de rest van het uitgebreide post rock genre door niet te in herhaling te vervallen. De ene epische uitspatting klinkt nooit als de andere. Hard en vooral rauw gaan The Explosions op hun debuut hun gang. De band was niet al te blij met de rauwe produktie en besloot dit album niet meer te laten persen. Binnenkort wordt het op veler verzoek toch opnieuw uitgebracht!


those whoExplosions In The Sky - Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever

Kan de titel nog tegenstrijdiger? De muziek wel. Van rustige, wonderschone gitaarmelodietjes naar climaxen van orkaankracht in slechts twee minuten is geen uitzondering. Those Who.... trekt stevig aan de snaren en slaat hard op de drums. Intens.